استاد،هنرمند،شاعر و اديب در پهنه ي گسترده ايران زمين بسيار بوده و هستند؛اما آنانكه اين عرصه ها را با انديشه آميخته باشند تاهنر و ادبيات را جاودانه و اثر گذار كنند هميشه اندك بوده اند.استاد محمدرضا شجريان از آن دسته برجستگان والا ارج بود كه حنجره ي ملكوتي اش،انسان خاك نشين را تا عرصه ي عرش برين،افلاكي مي نمود و آدمي را همنشين آسمانيان مي كرد.آنچه شجريان را جاودانه ساخت،دميدن روح متعالي به كالبد موسيقي و همراه كردن انديشه با هنر موسيقي بود تا زماني كه گوش را به آوازش مي سپاري،هوش تورا غرق در ژرفاي معنا و درياي آرامش ابدي نمايد.
شامگاه خموشي خسرو آواز ايران/١٩مهر١٣٩٩
محمد نخي